Higienizacja :


rejestracja telef. 12 423-62-26


Instruktaż higieny jamy ustnej - Usuwanie kamienia i osadu - Piaskowanie - Wybielanie zębów - Profilaktyka fluorowa i remineralizacja



o higienie jamy ustnej

Higiena jamy ustnej jest ważnym czynnikiem decydującym o zdrowiu zębów i dziąseł młodego człowieka. Ponieważ podstawowy zabieg higieniczny, jakim jest czyszczenie zębów wykonuje on sam - od niego głównie zależy, czy będzie miał piękne zdrowe zęby teraz i w przyszłości. Zabiegi higieniczne w jamie ustnej mają na celu przede wszystkim zlikwidowanie płytki nazębnej.

Higiena jamy ustnej sprowadza się praktycznie do higieny uzębienia, choć niejednokrotnie dolegliwości takie jak nieprzyjemny zapach z ust, infekcje błon śluzowych jamy ustnej itp. będą wymagały także zabiegów oczyszczjących powierzchnię jezyka!.

tak czy owak : jeśli mówimy o próchnicy, kamieniu , periodontopatiach ("parodontozie")czy zapaleniach dziąseł i śluzówki powinniśmy pamiętać , że naszym wrogiem są drobnoustroje. tj. bakterie , grzyby itd.

Zęby, a dokładniej ich anatomiczne zagłębienia ,bruzdy oraz przestrzenie międzyzębowe stanowią naturalne miejsca sprzyjające zatrzymywaniu się (retencji) resztek pokarmowych, będących pożywką dla bakterii.

Na wszystkich powierzchniach zębów, a także na uzupełnieniach protetycznych, aparatach i wokół zamków ortodontycznych odkłada się ponadto płytka bakteryjna , główny czynnik prowadzący do rozwoju próchnicy i chorób przyzębia. Występowanie ubytków próchnicowych, wad zgryzu, źle wykonanych wypełnień, obecność w jamie ustnej uzupełnień protetycznych (koron, mostów, protez ruchomych), aparatów ortodontycznych (szczególnie stałych), dodatkowo utrudnia utrzymanie jamy ustnej w czystości.

Płytka nazębna jest to często bezbarwny, miękki osad ściśle przylegający do powierzchni nie oczyszczonego zęba. W skład płytki wchodzą białka i węglowodany, bakterie (70 - 80% płytki), komórki złuszczonego nabłonka, białe ciałka krwi, resztki pokarmowe i sole mineralne. Płytka powstaje szczególnie na stykających się ze sobą powierzchniach zębów, na granicy dziąseł, w bruzdach i zagłębieniach. Jej powstawaniu sprzyja przede wszystkim niedostateczna higiena jamy ustnej, spożywanie miękkich pokarmów i wady zgryzu. W nieusuwalnej płytce z czasem zwiększa się ilość bakterii niebezpiecznych dla zębów i dziąseł oraz pojawiają się ciągle nowe drobnoustroje. Nieczyszczona płytka, nawet już po kilku dniach przekształca się w kamień nazębny, który jest dodatkowym zagrożeniem dla dziąseł.

Jak powstaje próchnica zębów? Próchnica jest to proces chorobowy, polegający na odwapnieniu i rozpadzie twardych tkanek zęba. Prowadzi to do powstania ubytku próchnicowego. Jeżeli płytka nazębna nie zostanie dokładnie usunięta, z węglowodanów znajdujących się w jamie ustnej i w płytce powstają silne kwasy organiczne. Przy odpowiednio wysokim stężeniu kwasów następuje odwapnienie szkliwa zębów. Jest to początek procesu próchniczego. Jeśli płytka nazębna zostanie szybko i dokładnie usunięta, czysta powierzchnia zębów nie ulega odwapnieniu, a dziąsła nie są narażone na działanie bakterii powodujących stany zapalne.

Jak czyścić zęby ? CZĘSTO I STARANNIE ! Oczyszczanie zębów to podstawowy zabieg higieniczny mający na celu usunięcie płytki nazębnej i resztek pokarmowych z jamy ustnej.

RODZICE ! PAMIĘTAJCIE : po pierwsze przykład idzie od was ( jeżeli Wy nie myjecie regularnie zębów wasze dzieci też nie będą myć zębów), a po drugie : im wcześniej i bardziej regularnie Wasze dziecko zacznie myć zęby tym lepszy i trwalszy nawyk wytworzycie. Profilaktyka próchnicy u dzieci to nie tylko mycie zębów, ale również szereg zachowań. Dzieci powinny szczotkować zęby co najmniej dwa razy dziennie: szczególnie rano po śniadaniu oraz wieczorem przed pójściem spać. W nocy wydzielanie śliny neutralizującej płytkę nazębną jest obniżone, przez co zęby stają się bardziej wrażliwe na rozwój próchnicy. Dlatego szczotkowanie zębów przed spaniem jest tak ważne. Dzieci przebywające w miejscach, w których możliwe jest szczotkowanie zębów w ciągu dnia, na przykład po obiedzie lub po zjedzeniu słodyczy powinny być do tego zachęcane.

Wybierzcie dla dziecka szczoteczkę o miękkim włóknie, przeznaczoną dla dzieci lub młodzieży umożliwiającą dziecku łatwiejszy dostęp do każdego zęba.( krótka główka !) Przed użyciem odkaźcie szczoteczkę przez 15 min w 3% roztworze wody utlenionej lub wyparzcie ją wrzątkiem . Myjemy szczoteczkę po każdym użyciu pod strumieniem bieżącej wody Przechowujmy włosiem do góry, na sucho. Wymieniamy szczoteczkę, gdy włókna utracą swój kształt , gdy dziecko chorowało na chorobę zakaźną, a przy regularnym używaniu co 2-3 miesiące.

Ograniczenie spożycia cukierków i słodyczy może mieć pozytywny wpływ na zdrowie zębów. Dzieje się tak, gdyż pokarmy zawierające cukier stykają się w jamie ustnej z bakteriami występującymi w płytce nazębnej, i dochodzi do wytwarzania szkodliwych kwasów. Kwasy te atakują szkliwo zębów, a powtarzające się ataki mogą spowodować rozwój próchnic Bakterie stale występują w jamie ustnej. Bakterie te wykorzystują cukry zawarty w pokarmach jako źródło energii. Po zjedzeniu pokarmów w ciągu 30 min następuje rozwój płytki bakteryjnej i namnażanie się kolonii bakterii. Za każdym razem, gdy zjesz pokarmy zawierające cukier, bakterie zaczynają produkować kwasy. Kwasy te pozostają aktywne przez około 20 minut. Gdy kwas zetknie się ze szkliwem zębów, rozpoczyna jego trawienie, a w konsekwencji rozwój próchnicy.

Spożywanie słodkich przekąsek między posiłkami powoduje, że zęby narażone są na atak kwasów powodujących próchnicę przez cały czas. Gdy nasze dziecko podjada między posiłkami to nawet regularne mycie zębów i stosowanie innych form profilaktyki nie ma sensu. Tylko odpowiednie nawyki żywieniowe w połączeniu z profilaktyka mogą przynieść oczekiwane efekty

główne zasady właściwej diety :

pokarm dziecka powinien być pełnowartościowy pod względem ilościowym i jakościowym . Należy uwzględniać zwiększone zapotrzebowanie organizmu dziecka na pełnowartościowe białko, sole mineralne i witaminy.

łatwo fermentujące węglowodany (cukry ) powinny być maksymalnie ograniczone.

potrawy zawierające cukier powinny być spożywane w czasie głównych posiłków

konsystencja pokarmów powinna być twarda. Należy unikać potraw papkowatych i kleistych.

należy zachowywać przerwy pomiędzy głównymi posiłkami. Jeżeli podaje się przekąski to nie mogą to być słodycze.jeśli tak się zdarzy-pamiętajmy o dodatkowym umyciu zębów.

Zęby należy czyścić własną szczoteczką, używać pasty do zębów, stosować nici dentystyczne, płukać wodą, lub płukankami. Do oczyszczania szczególnie trudno dostępnych miejsc można używać specjalnych przyrządów do czyszczenia, takich jak: irygatory wodne, szczoteczki jednopęczkowe, stosowane dodatkowo, po oczyszczeniu zębów zwykłą szczoteczką.

Jakiej szczoteczki używać ? zalecana długość główki to 2,5 - 3,0 cm, zbyt długa nie pozwala dotrzeć w każde miejsce... włosie szczoteczki powinno być co najmniej średniej twardości (twardość szczoteczki jest zaznaczona na opakowaniu) , wykonane z tworzywa sztucznego. Poza szczoteczkami zalecanymi do powszechnego użytku istnieją szczoteczki specjalistyczne, przeznaczone dla osób z chorobami przyzębia, noszących protezy zębowe lub stale aparaty ortodontyczne: międzyzębowe , jednopęczkowe itp.

FLUOR

Fluor jest jednym z pierwiastków wchodzącym w skład organizmu człowieka. Znajduje się m. in. w kościach, zębach i paznokciach oraz ślinie. Naturalnym źródłem fluoru jest woda pitna z terenów, gdzie występuje w środowisku naturalnym. Fluor znajduje się takich produktach jak: mąka, gryka, owies, buraki, ryby, mięso cielęce, szpinak, marchew, ryż, groch i sałata. Również herbata zawiera dużo fluoru. Fluor utwardza szkliwo zębów i czyni go bardziej odpornym na działanie szkodliwych czynników hamuje wzrost bakterii w płytce nazębnej i osłabia ich działanie zapobiega wytwarzaniu się osadu na powierzchni zęba. Dostarczanie fluoru do organizmu jest szczególnie ważne w całym okresie mineralizacji zębów (tj. do ok. 13 - 16 roku życia). Jednak dla zachowania twardości szkliwa zębów należy fluor stosować również w wieku dojrzałym. O stosowaniu preparatów leczniczych zawierających fluor powinien decydować lekarz. Szczególnie używanie leków z fluorem do wewnątrz, bez kontroli lekarza, może doprowadzić do nadmiaru fluoru w organizmie i grozi wystąpieniem fluorozy (głównie dotyczy to dzieci) objawiającej się przebarwieniem zębów. W celach profilaktycznych można bezpiecznie stosować płukanki i pasty z fluorem, używać nitki dentystycznej z fluorem, a także pić wodę mineralną, ponieważ zawiera ona fluor. Najbardziej dostępnym sposobem dostarczania fluoru jest używanie pasty do zębów z fluorem. Regularnie stosowana, jest wystarczającą formą fluorkowania dla dorastającej młodzieży i dorosłych. Używanie pasty z fluorem nie grozi przedawkowaniem i nie doprowadza do przebarwienia zębów.